Торвакард в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению торвакарда в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток торвакарда, взаимодействие с другими лекарствами, применение торвакарда (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: ТОРВАКАРД
Международное название: Аторвастатин
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые оболочкой 10 мг, 20 мг, 40 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
C Средства, влияющие на сердечно-сосудистую систему
C10 Гиполипидемические средства
C10A Гиполипидемические препараты, монокомпонентные
C10A A Ингибиторы гмг кoа-редуктазы
Фарм. группа:
Гиполипидемические препараты. Гипохолестеринемические и гипотриглицеридемические препараты. ГМГ-КоА-редуктазы ингибиторы. Аторвастатин. Код АТХ C10AA05
Условия хранения:
Хранить в сухом месте, при температуре не выше 25 0С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не применять по истечении срока годности!
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки, покрытые оболочкой белого или почти белого цвета, овальной формы, с двояковыпуклой поверхностью, размером около 9.0 х 4.5 мм (для дозировки 10 мг).

Таблетки, покрытые оболочкой белого или почти белого цвета, овальной формы, с двояковыпуклой поверхностью, размером около 12.0 х 6.0 мм (для дозировки 20 мг).

Таблетки, покрытые оболочкой белого или почти белого цвета, овальной формы, с двояковыпуклой поверхностью, размером около 13.9 х 6.9 мм (для дозировки 40 мг).

Состав торвакарда в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество торвакарда

аторвастатин 10.00 мг, 20.00 мг, 40.00 мг (в виде аторвастатина кальция 10.34 мг, 20.68 мг, 41.36 мг)
10.00 мг, 20.00 мг, 40.00 мг аторвастатин (10.34 мг, 20.68 мг, 41.36 мг кальций аторвастатині түрінде) бар

Вспомогательные вещества в торвакарде

магния оксид (тяжелый), целлюлоза микрокристаллическая, лактозы моногидрат, натрия кроскармелоза, гидроксипропилцеллюлоза низкозамещенная LH 21, кремний коллоидный безводный, магния стеарат,
состав оболочки: гипромеллоза 2910/5, макрогол 6000, титана диоксид Е171, тальк
магний тотығы (ауыр), микрокристалды целлюлоза, лактоза моногидраты, натрий кроскармеллозасы, төмен орын басқан гидроксипропилцеллюлоза LH 21, сусыз коллоидты кремний, магний стеараты,
қабықтың құрамы: гипромеллоза 2910/5, макрогол 6000, титанның қостотығы Е171, тальк

Показания к применению таблеток торвакарда

  • в качестве дополнения к диете для снижения повышенного содержания общего холестерина, холестерина ЛПНП, аполипопротеина В и триглицеридов при первичной гиперхолестеринемии, включая семейную гиперхолестеринемию (гетерозиготная форма) или комбинированную (смешанную) гиперлипидемию (соответствующей типам IIa и IIb по классификации Фредриксона) когда диета и другие нефармакологические методы лечения оказываются недостаточно эффективными у взрослых и детей старше 10 лет.
  • для снижения содержания общего холестерина и холестерина ЛПНП у пациентов с гомозиготной семейной гиперхолестеринемией в качестве дополнения к другим видам гиполипидемической терапии (например, аферез ЛПНП), или если такие виды лечения недоступны
  • для снижения риска летальных исходов ИБС (или ОКС) и рисков развития инфаркта миокарда, стенокардии, инсульта, а также в случае, если эти заболевания не выявлены, но имеется не менее трех факторов риска развития ИБС, таких как возраст более 55 лет, курение, артериальная гипертензия, низкие концентрации в плазме крови Хс-ЛПВП, случаи раннего развития ИБС у родственников
  • отбасылық гиперхолестеринемияны (гетерозиготалы түрі) немесе біріктірілген (аралас) гиперлипидемияны (Фредриксон классификациясы бойынша IIa және IIb түріне сәйкес келетін) қоса есептегенде, алғашқы гиперхолестеринемияда диетаның және фармакологиялық емес басқа емдеу әдістерінің тиімділігі ересектерде және 10 жастан асқан балаларда жеткіліксіз болған кезде жалпы холестериннің, ТТЛП холестеринінің, аполипопротеин В және триглицеридтердің жоғары мөлшерін төмендету үшін емдәмге қосымша ретінде
  • гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар емделушілерде жалпы холестерин мен ТТЛП холестерині мөлшерін төмендету үшін гиполипидемиялық емнің басқа (мысалы, ТТЛП аферезі) түрлеріне қосымша ретінде, немесе егер емдеудің мұндай түрлері қолжетімді болмаса
  • ЖИА (немесе ОКС) өліммен аяқталу қаупін және миокард инфарктісінің, стенокардияның, инсульттің даму қаупін төмендету үшін, сондай-ақ, егер бұл аурулар анықталмаған, бірақ 55 жастан асқандар, шылым шегу, артериялық гипертензия, қан плазмасындағы Хс-ТЖЛП концентрациясының төмендігі, туыстарында ерте дамыған ЖИА жағдайлары сияқты ЖИА кемінде үш қауіп факторы болған жағдайда

Противопоказания торвакарда в таблетках

  • повышенная чувствительность к активному веществу или любому вспомогательному веществу препарата
  • миопатия
  • активная форма заболевания печени или необъяснимое постоянное повышение уровня трансаминаз в сыворотке, в 3 раза превышающим верхнюю границу нормы
  • беременность и период лактации
  • женщины детородного возраста, не применяющие надлежащие противозачаточные меры
  • наследственная непереносимость лактозы, дефицит фермента Лаппа-лактазы, мальабсорбцией глюкозо-галактозы
  • препараттың белсенді затына немесе кез-келген қосымша затына жоғары сезімталдық
  • миопатия
  • бауыр ауруының белсенді түрі немесе сарысудағы трансминазалар деңгейінің тұрақты түрде жоғарғы қалып шегінен 3 есе артық түсініксіз жоғарылауы
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • ұрықтануға қарсы тиісті шараларды қолданбайтын бала көтеретін жастағы әйелдер
  • тұқым қуалайтын лактоза жақпаушылығы, Лапп лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы

Побочные действия таблеток торвакарда

часто (≥1/100, <1/10)
  • назофарингит
  • аллергические реакции
  • гипергликемия
  • головная боль
  • боль в глотке и гортани, носовое кровотечение
  • запор, метеоризм, диспепсия, тошнота, диарея
  • миалгия, артралгия, боль в конечностях, мышечные спазмы, отек суставов, боль в пояснице
  • отклонение лабораторных показателей печени, увеличение уровня креатинкиназы в крови
нечасто (≥1/1000, <1/100)
  • гипогликемия, увеличение массы тела, анорексия
  • ночные кошмары, бессонница
  • головокружение, парестезия, гипостезия, дисгевзия, амнезия
  • расфокусированное зрение
  • шум в ушах
  • рвота, боль в верхнем и нижнем отделах брюшной полости, отрыжка, панкреатит
  • гепатит
  • крапивница, кожная сыпь, зуд, облысение
  • боль в шее, мышечное утомление
  • недомогание, общая слабость, боль в груди, периферические отеки, утомляемость, гипертермия
  • наличие лейкоцитов в моче
редко (≥1/10000, <1/1000)
  • тромбоцитопения
  • периферическая невропатия
  • зрительное нарушение
  • холестаз
  • ангионевротический отек, буллезный дерматит, включая полиморфную эритему, синдром Стивена-Джонсона и токсический эпидермальный некролиз
  • миопатия, миозит, рабдомиолиз, тендинопатия, иногда осложненная разрывом
очень редко (≤1/10000)
  • анафилаксия
  • потеря слуха
  • печеночная недостаточность
  • гинекомастия
Побочные эффекты с невыявленной частотой:
  • расстройство половой функции
  • депрессия
  • исключительные случаи интерстициальной болезни легких, особенно при длительной терапии
  • сахарный диабет: Частота зависит от наличия или отсутствия факторов риска (концентрации глюкозы в крови натощак более 5,6 ммоль/л, ИМТ более 30 кг/м2, повышенного уровня триглицеридов, гипертонии в анамнезе).
Педиатрическая популяция

Часто
  • головная боль
  • боль в животе
  • повышение уровня АЛТ, повышение уровня креатинфосфокиназы в крови
жиі (≥1/100, <1/10)
  • назофарингит
  • аллергиялық реакциялар
  • гипергликемия
  • бас ауыруы
  • жұтынқыншақ пен көмейдің ауыруы, мұрыннан қан кету
  • іштің қатуы, метеоризм, диспепсия, жүрек айнуы, диарея
  • миалгия, артралгия, аяқ-қолдың ауыруы, бұлшықет түйілулері, буындардың ісінуі, бел тұсының ауыруы
  • бауырдың зертханалық көрсеткіштерінің ауытқуы, қандағы креатинкиназа деңгейінің жоғарылауы
жиі емес (≥1/1000, <1/100)
  • гипогликемия, дене салмағының артуы, анорексия
  • түнгі қорқыныштар, ұйқысыздық
  • бас айналуы, парестезия, гипостезия, дисгевзия, амнезия
  • көру фокусының бұзылуы
  • құлақ ішінің шуылдауы
  • құсу, құрсақ қуысының жоғарғы және төменгі бөлімдерінің ауыруы, кекіру, панкреатит
  • гепатит
  • есекжем, тері бөртпесі, қышыну, шаштың түсуі
  • мойынның ауыруы, бұлшықеттің шаршауы
  • жайсыздық, жалпы әлсіздік, кеуденің ауыруы, шеткергі ісінулер, қажығыштық, гипертермия
  • несепте лейкоциттердің болуы
сирек (≥1/10000, <1/1000)
  • тромбоцитопения
  • шеткергі невропатия
  • көрудің нашарлауы
  • холестаз
  • ангионевротикалық ісіну, буллезді дерматит, полиморфты эритеманы қоса, Стивен-Джонсон синдромы және уытты эпидермальді некролиз
  • миопатия, миозит, рабдомиолиз, тендинопатия, кейде үзілумен асқынған
өте сирек (≤1/10000)
  • анафилаксия
  • естімей қалу
  • бауыр жеткіліксіздігі
  • гинекомастия
Жиілігі анықталмаған жағымсыз әсерлері:
  • жыныстық функция бұзылыстары
  • депрессия
  • өкпенің интерстициальді ауруының ерекше жағдайлары, әсіресе ұзақ емдеу кезінде
  • қант диабеті: Жиілігі қауіп факторларының (қанда ашқарындағы глюкоза концентрациялары 5,6 ммоль/л артық, ДСИ 30 кг/м2 жоғары, триглицеридтер деңгейінің жоғарылығы, сыртартқыдағы гипертония) болуына немесе болмауына байланысты.
Педиатриялық популяция

Жиі
  • бас ауыру
  • іштің ауыруы
  • АЛТ деңгейінің жоғарылауы, қандағы креатинфосфокиназа деңгейінің жоғарылауы

Особые указания к применению

Влияние на печень

Функциональные печеночные тесты следует проводить до начала терапии, а впоследствии периодически. Пациентам, у которых имеются какие – либо симптомы поражения печени, следует провести функциональные печеночные тесты. Необходимо контролировать показатели функции печени во время всего курса лечения, особенно при появлении клинических признаков поражения печени. В случае повышения содержания "печеночных" трансаминаз, их активность следует контролировать до достижения пределов нормы. Если повышение активности АСТ или АЛТ более чем в 3 раза по сравнению с верхней границей нормы сохраняется, рекомендуется снижение дозы или отмена препарата.

Торвакард следует с осторожностью применять у пациентов, потребляющих чрезмерное количество алкогольных напитков и/или имеющих заболевания печени в анамнезе.

Действие на скелетные мышцы

Торвакард, так же как, и другие ингибиторы ГМГ-КоА - редуктазы, может в редких случаях влиять на скелетные мышцы и вызывать миалгию, миозит, и миопатию, которые могут прогрессировать до рабдомиолиза, заболевания, потенциально угрожающего жизни, характеризующегося явно повышенным уровнем креатинфосфокиназы (в 10 раз выше верхней границы нормы), миоглобинемии и миоглобинурии, что может привести к развитию почечной недостаточности.

Торвакард следует с осторожностью назначать пациентам с предрасполагаю-щими факторами развития рабдомиолиза. Уровень креатинфосфокиназы (КФК) до начала статиновой терапии следует измерять в следующих ситуациях:
  • почечная недостаточность
  • гипотиреоз
  • наследственные мышечные расстройства в личном или семейном анамнезе
  • случай мышечной токсичности, вызванной статином или фибратом в анамнезе
  • заболевание печени в анамнезе и/или употребление алкогольных напитков в значительном количестве
  • У пациентов пожилого возраста (возраст > 70 лет); необходимость этого измерения следует рассматривать с учетом наличия других предрасполагающих факторов развития рабдомиолиза.
  • Ситуации, при которых возможно увеличение уровня тех или иных веществ плазмы крови, например, при взаимодействии лекарственных средств, а также у особых групп пациентов, включая субпопуляции с наследственными заболеваниями. В таких ситуациях, риск лечения следует рассматривать относительно возможной пользы, и рекомендуется проводить клинический мониторинг. Терапию не следует начинать, если уровни КФК значительно выше (более чем в 5 раз выше верхней границы) нормы.
Измерение уровня креатинкиназы
Не следует измерять уровень креатинфосфокиназы (КФК) после интенсивной физической нагрузки или при наличии вероятной альтернативной причины повышения КФК, так как это усложняет интерпретацию значений. Если уровни КФК значительно превышают исходный уровень (более чем в 5 раз выше верхней границы нормы), для подтверждения результата следует повторить исследования спустя 5 – 7 дней.

В период лечения

Следует предупредить пациентов, о необходимости немедленно сообщать, о возникновении мышечной боли, судорогах или слабости, особенно, если они сопровождаются недомоганием или лихорадкой.

Если эти симптомы возникали в период лечения Торвакардом, то следует измерить уровни КФК. Если выявленные уровни значительно повышены, лечение нужно прекратить.

Если мышечные симптомы тяжелые и вызывают ежедневный дискомфорт, если уровни КФК в 5 и более раз превышают верхнюю границу нормы, следует рассмотреть вопрос о прерывании лечения.

Если симптомы преходящие, и уровни КФК возвращаются к норме, следует рассмотреть вопрос о повторном применении Торвакарда или применении альтернативного статина при низких дозах и тщательном мониторинге.

Терапию Торвакардом следует отменить:
  • если произошло клинически значимое повышение уровня КФК (более чем в 10 раз выше нормы)
  • установлен диагноз – рабдомиолиз, или имеются подозрения на его наличие.
Риск развития рабдомиолиза повышается в случае приема Торвакарда совместно с препаратами, которые могут повысить концентрацию аторвастатина в плазме крови, например, с ингибиторами CYP3A4 или транспортными белками: циклоспорин, телитромицин, кларитромицин, делавирдин, стирипентол, кетоконазол, вориконазол, итраконазол, позаконазол и ингибиторы протеазы ВИЧ, в т. ч. ритонавир, лопинавир, атазанавир, индинавир, дарунавир.

Препарат содержит моногидрат лактозы. Пациенты с редкими наследственными нарушениями переносимости лактозы, Лапп-лактазной недостаточностью, глюкозо-галактозной мальабсорбцией не должны принимать этот препарат.

Геморрагический инсульт
При вторичном анализе подвидов инсульта у пациентов без ишемической болезни сердца (ИБС), перенесших недавний инсульт или транзиторную ишемическую атаку (ТИА), геморрагический инсульт у пациентов, начавших прием аторвастатина с 80 мг, наблюдался чаще, чем у пациентов, принимавших плацебо. Особо отмечен повышенный риск у пациентов с предшествующим геморрагическим инсультом или лакунарным инфарктом в начале исследования. Для пациентов с предшествующим геморрагическим инсультом или лакунарным инфарктом соотношение рисков и пользы от дозы аторвастатина 80 мг не определено, и перед началом лечения следует учитывать возможный риск геморрагического инсульта.

Интерстициальное заболевание легких
При приеме некоторых статинов, особенно при длительной терапии в исключительных случаях, имеются сообщения об интерстициальном заболевании легких. Проявляющиеся симптомы могут включать в себя одышку, сухой кашель и общее ухудшение самочувствия (утомление, потеря веса и лихорадка). При подозрении на развитие у пациента интерстициального заболевания легких, терапию статинами следует прекратить.

Сахарный диабет
Некоторые данные свидетельствуют о том, что статины как класс препаратов повышают уровень глюкозы в крови, а у некоторых пациентов с высоким риском развития диабета гипергликемия может достигнуть степени, при которой целесообразно назначение формального лечения диабета. Однако данный риск нивелируется снижением риска развития сосудистых заболеваний с помощью статинов и, следовательно, не должен быть причиной прекращения лечения статинами. Мониторинг пациентов, относящихся к группе риска (с уровнем глюкозы натощак 5,6-6,9 ммоль/л, ИМТ > 30 кг/м, повышенным уровнем триглицеридов, гипертонией), должен проводиться как клиническими, так и биохимическими методами контроля в соответствии с национальными рекомендациями.

Применение у детей и подростков
Применение у детей должно осуществляться только специалистами, при этом пациенты должны регулярно быть под наблюдением врача с целью оценки потенциального риска развития сердечнососудистых заболеваний и оценки достигнутого прогресса. В настоящее время имеются ограниченные сведения о долгосрочной безопасности препарата для пациентов детского возраста.» Опыт применения в педиатрии ограничен.

Беременность и период лактации
Торвакард противопоказан при беременности и грудном вскармливании. Женщины детородного возраста должны применять надлежащие противозачаточные меры. Безопасность Торвакарда при беременности и лактации не доказана.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством и потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия препарата, следует соблюдать осторожность при управлении автотранспортом и другими потенциально опасными механизмами.
Бауырға ықпалы

Бауырдың функционалдық тестілерін емдеу басталғанша, ал кейін ауық-ауық жүргізген жөн. Бауырдың зақымдануының қандай да болсын симптомдары бар емделушілердің бауыр қызметіне тест жүргізген жөн. Емдеу курсының бүкіл кезеңінде, әсіресе бауырдың зақымдануының клиникалық белгілері пайда болғанда, бауыр қызметінің көрсеткіштерін бақылап отыру қажет. «Бауыр» трансаминазаларының мөлшері жоғарылаған жағдайда олардың белсенділігін норма шегіне жеткенше бақылау жасалғаны жөн. Егер АСТ немесе АЛТ белсенділігінің жоғарғы қалып шегінен 3 есе артуы сақталса, дозаны азайту немесе препаратты қабылдауды тоқтату керек.

Торвакардты алкоголь ішімдіктерін шамадан тыс мөлшерде қолданатын және/немесе сыртартқысында бауыр аурулары бар емделушілерге қолданғанда сақ болған жөн.

Қаңқа бұлшықеттеріне әсері

Торвакард, басқа ГМГ-КоА - редуктаза тежегіштері сияқты, сирек жағдайларда қаңқа бұлшықеттеріне ықпал етіп және миалгияны, миозитті және миопатияны тудыра алады, олар креатининфосфокиназа деңгейінің айқын (норманың жоғарғы шегінен 10 есе жоғары) жоғарылауымен сипатталатын, өмірге қауіп төндіретін ауру - рабдомиолизге, миоглобинемияларға және миоглобинурияларға дейін өршуі мүмкін, бұл бүйрек қызметінің жеткіліксіздігінің пайда болуына әкеп соғуы мүмкін.

Торвакардты рабдомиолиздің дамуына бейім факторлары бар емделушілерге тағайындағанда сақ болған жөн. Статинді терапияны бастамас бұрын келесі жағдайларда креатинфосфокиназа (КФК) деңгейін өлшеген жөн:
  • бүйрек қызметінің жеткіліксіздігі
  • гипотиреоз
  • жеке өзінің немесе отбасылық сыртартқысында тұқым қуалайтын бұлшықет бұзылыстары бар болса
  • сыртартқысында бұлшықеттің статиннен немесе фибраттан болған уыттану жағдайлары бар болса
  • бауыр ауруы сыртартқыда бар болса және/немесе алкоголь ішімдіктері елеулі мөлшерде қабылданған болса
  • Егде жастағы емделушілерде (> 70 жас); осы өлшемнің қажеттілігін, рабдомиолиздің дамуының басқа да бейім факторларының бар екендігін ескере отырып, қарастырған жөн.
  • Қан плазмасының бір немесе басқа заттары деңгейінің артуы мүмкін жағдайларда, мысалы дәрілік заттар өзара әрекеттескенде, сондай-ақ тұқым қуалайтын аурулары бар субпопуляцияларды қоса, емделушілердің жекелеген топтарында. Мұндай жағдайларда емдеу қаупін ықтимал пайдасына қатысты қарастырған жөн және клиникалық бақылау жүргізу керек. Егер КФК деңгейі едәуір жоғары (норманың жоғары шегінен 5 есе жоғары) болса, емді бастамаған жөн.
Креатинкиназа деңгейін өлшеу
Қарқынды дене жүктемесінен кейін немесе КФК деңгейінің артуының баламалы себептері бар болса, креатинфосфокиназа (КФК) деңгейін өлшемеген жөн, өйткені бұл мәндердің интерпретациясын күрделендіреді. Егер КФК деңгейі бастапқы деңгейден едәуір (норманың жоғары шегінен 5 есе жоғары) жоғарыласа, нәтижесін растау үшін, зерттеуді 5 – 7 күн өткеннен кейін қайталаған жөн.

Емделу кезеңінде

Бұлшықет ауырса, құрысу немесе әлсіздік пайда болса, әсіресе олар дімкәстікпен немесе қызбамен қатарласа жүрсе, дереу мәлімдеу керектігін емделушілерге ескерткен жөн.

Егер бұл симптомдар Торвакардпен емдеу кезеңінде пайда болса, онда КФК деңгейін өлшеген жөн. Егер анықталған деңгейлер едәуір жоғары болса, емдеуді тоқтату керек.

Егер бұлшықет симптомдары ауыр болса және күн сайын жайсыздық тудырса, егер КФК деңгейі норманың жоғары шегінен 5 есе және одан астамға асып кетсе, емдеуді тоқтату жөніндегі мәселені қарастырған жөн.

Егер симптомдар өткінші болса және КФК деңгейі нормаға қайта оралса, Торвакардты қайтадан қолдану және альтернативті статинді төмен дозаларда қолдану және мұқият бақылау жүргізу жөніндегі мәселені қарастырған жөн.

Торвакардпен емдеуді мыналарда тоқтатқан жөн:
  • егер КФК деңгейі клиникалық тұрғыдан елеулі жоғарыласа (нормадан 10 еседен жоғары)
  • рабдомиолиз диагнозы анықталса немесе оның бар екеніне күдіктену бар болса.
Рабдомиолиздың пайда болу қаупі Торвакардты қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясын арттыруы мүмкін препараттармен, мысалы, CYP3A4 тежегіштері немесе тасымалдағыш ақуыздар: циклоспорин, телитромицин, кларитромицин, делавирдин, стирипентол, кетоконазол, вориконазол, итрраконазол,позаконазол және АИВ протеаза тежегіштері, соның ішінде ритонавир, лопинавир, атаназавир, индинавир, дарунавирмен бірге қабылдаған жағдайда артады.

Препарат құрамында лактоза моногидраты бар. Сирек тұқым қуалайтын лактоза жақпаушылығы, Лапп-лактаза тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар емделушілер бұл препаратты қабылдамауы тиіс.

Геморрагиялық инсульт
Жүректің ишемиялық ауруынсыз (ЖИА), жуықта инсультті немесе транзиторлы ишемиялық шабуылды (ТИШ) бастан кешкен емделушілерде инсульт түрлерінің тармақтарына екінші қайтара талдама жасағанда, 80 мг аторвастатинді қабылдаған емделушілерде геморрагиялық инсульт, плацебо қабылдаған емделушілерге қарағанда, жиі байқалды. Зерттеудің бас кезінде бұған дейін геморрагиялық инсульт немесе лакунарлы инфаркт болған емделушілерде жоғары қауіп ерекше байқалды. Бұған дейін геморрагиялық инсульт немесе лакунарлы инфаркт болған емделушілер үшін аторвастатиннің 80 мг дозасының қаупі мен пайдасының арақатынасы анықталған жоқ, емдеуді бастар алдында геморрагиялық инсульт қаупі болуы мүмкін екендігін ескерген жөн.

Өкпенің интерстициальді ауруы
Кейбір статиндерді қабылдаған кезде, әсіресе төмендегі жағдайларда ұзақ уақыт емдегенде, өкпенің интерстициальді аурулары жөнінде мәлімдемелер болды. Білінген симптомдарға ентігу, құрғақ жөтел және көңіл-күйдің жалпы нашарлауы (қажу, салмағын жоғалту және қызба) жатуы мүмкін. Емделушіде өкпенің интерстициальді ауруы пайда болғанына күдіктенген жағдайда статиндермен емдеуді тоқтатқан жөн.

Қант диабеті
Кейбір мәліметтер статиндердің препараттар класы ретінде қандағы глюкоза деңгейін арттыратындығын көрсетеді, ал диабеттің даму қаупі жоғары кейбір емделушілерде гипергликемия, диабеттің формальді емін тағайындау талапқа сай болатындай дәрежеге дейін жетуі мүмкін. Алайда бұл қауіп қантамыр ауруларының даму қаупінің статиндердің көмегімен төмендетілуімен қайтарылады және сәйкесінше, статиндермен емдеуді тоқтатуға себеп болмауы тиіс. Қауіп тобына жатқызылатын емделушілерге мониторинг (ашқарындағы глюкоза деңгейі 5,6-6,9 ммоль/л, ДСИ > 30 кг/м, триглицеридтер деңгейі жоғары, гипертониясы бар), ұлттық ұсынымдарға сәйкес клиникалық және биохимиялық бақылау әдістерімен жүргізілуі тиіс.

Балалар мен жасөспірімдерде қолданылуы
Балаларға тек мамандар ғана қолдануы тиіс, сонымен қатар емделушілер жүрек-қантамыр ауруларының даму қаупін бағалау және қол жеткен ілгерілеушілікке баға беру мақсатында, ұдайы дәрігердің қадағалауында болуы тиіс. Қазіргі кезде препараттың балалар үшін ұзақ уақыт бойғы қауіпсіздігі туралы деректер шектеулі. Педиатрияда қолданылу тәжірибесі шектеулі.

Жүктілік және лактация кезеңі
Торвакард жүктілік және бала емізу кезінде қарсы көрсетілімді. Бала көтере алатын жастағы әйелдер ұрықтануға қарсы тиісті шараларды қолдануы тиіс. Торвакардтың жүктілік және лактация кезіндегі қауіпсіздігі дәлелденбеген.

Дәрілік заттың көлікті немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Препараттың жағымсыз әсерлерін ескере отырып, автокөлікті және басқа да қауіпті механизмдерді басқарған кезде сақ болған жөн.

Дозировка и способ применения

Перед применением препарата Торвакард пациенту следует назначить стандартную гиполипидемическую диету, которую он должен продолжать соблюдать в течение всего периода терапии Торвакардом.

Во время всего периода лечения пациенты должны находиться под контролем врача.

Дозу препарата подбирают индивидуально с учетом исходных уровней Х-ЛПНП, цели терапии и ответной реакции организма.

Стандартная начальная доза составляет 10 мг один раз в сутки. Корректировка дозы должна проводиться с интервалами 4 недели или более. Максимальная доза составляет 80 мг один раз в сутки.

Ежедневная доза Торвакарда принимается один раз в любое время дня с пищей или независимо от времени приема пищи. Длительность лечения определяется лечащим врачом индивидуально.

Первичная гиперхолестеринемия и комбинированная (смешанная) гиперлипидемия
Торвакард 10 мг один раз в сутки. Ответная реакция на терапию наблюдается в течение 2 недель, а максимальный терапевтический эффект обычно достигается в течение 4 недель. Эффект поддерживается постоянной терапией.

Гетерозиготная семейная гиперхолестеринемия
Пациентам следует начинать лечение с дозы Торвакарда 10 мг в сутки. При выборе дозы следует применять индивидуальный подход, и эти дозы следует корректировать каждые 4 недели до 40 мг в сутки. После этого доза Торвакарда может быть увеличена максимум до 80 мг в сутки или 40 мг один раз в сутки можно принимать в комбинации с веществом, усиливающим экскрецию желчной кислоты.

Гомозиготная семейная гиперхолестеринемия
Доза Торвакарда у пациентов с гомозиготной семейной гиперхолестеринемией составляет от 10 до 80 мг в сутки. Торвакард следует применять у этих пациентов в качестве дополнения к другим видам гиполипидемической терапии (например, аферез ЛПНП) или если данные виды терапии недоступны.

Профилактика сердечнососудистых заболеваний
При первичной профилактике доза составляет 10 мг/сутки. Возможно, для достижения уровней холестерина (ЛПНП) в соответствии с рекомендациями врача, необходимо увеличить дозу.

Применение в педиатрии
Применение в педиатрии должно проводиться только врачами, имеющими опыт лечения детской гиперлипидемии, при этом пациенты должны регулярно наблюдаться для оценки достигнутого прогресса. Рекомендуемая начальная доза у детей в возрасте старше 10 лет составляет 10 мг Торвакарда в сутки, с постепенным увеличением вплоть до 20 мг в сутки, с учетом эффекта переносимости. В настоящее время имеется ограниченная информация о безопасности препарата для детей, получавших дозы выше 20 мг, что соответствует примерно 0,5 мг/кг. Также имеется ограниченный опыт лечения детей препаратом в возрасте от 6-10 лет. Аторвастатин не показан для лечения детей младше 10 лет. Другие лекарственные формы/концентрации могут быть более подходящими для данной группы пациентов.

Почечная недостаточность
Корректировка дозы не требуется.

Печеночная недостаточность
Торвакард следует с осторожностью применять у пациентов с печеночной недостаточностью. Торвакард противопоказан пациентам с активными заболеваниями печени.

Использование у пожилых пациентов
Эффективность и безопасность у пациентов старше 70 лет, принимающих рекомендованные дозы, такие же, как и у общей популяции.
Торвакард препаратын қолданар алдында емделушіге стандартты гиполипидемиялық емдәм тағайындаған жөн, ол Торвакардпен емдеудің барлық кезеңі ішінде жалғастырылуы тиіс.

Емделудің бүкіл кезеңі ішінде емделушілер дәрігердің бақылауында болуы тиіс.

Препарат дозасы, бастапқы Х-ТТЛП деңгейін, емдеу мақсатын және организмнің жауап реакциясын ескере отырып, әр адамға жекелей таңдап алынады.

Стандартты бастапқы дозасы тәулігіне бір рет 10 мг құрайды. Дозасын түзету 4 апта немесе одан да көп аралықпен жүргізілуі тиіс. Ең жоғары доза тәулігіне бір рет 80 мг құрайды.

Торвакардтың күн сайынғы дозасы күннің кез-келген уақытында аспен бірге немесе ас ішуге байланыссыз қабылданады. Емдеу ұзақтығын емдеуші дәрігер жекелей анықтайды.

Алғашқы гиперхолестеринемия және біріктірілген (аралас) гиперлипидемия
Тәулігіне бір рет 10 мг Торвакард. Емдеуге жауап реакциясы 2 апта ішінде байқалады, ал ең жоғары емдік әсеріне әдетте 4 апта ішінде жетеді. Әсерін тұрақты емдеумен ұстап тұруға болады.

Гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемия
Емделушілер емді тәулігіне Торвакардтың 10 мг дозасынан бастағаны жөн. Дозаны әр адамға жекелей таңдаған жөн және бұл дозаларды әр 4 апта сайын тәулігіне 40 мг-ға дейін түзетіп отыру керек. Содан кейін Торвакард дозасы тәулігіне ең жоғары 80 мг дозаға дейін арттырылуы мүмкін немесе өт экскрециясын күшейтетін затпен тәулігіне бір рет 40 мг біріктіріп қабылдауға болады.

Гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемия
Торвакард дозасы гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар емделушілерде тәулігіне 10-нан 80 мг дейінді құрайды. Торвакардты бұл емделушілерге гиполипидемиялық емнің басқа түрлеріне (мысалы, ТТЛП аферезі) қосымша ретінде немесе емнің осы түрлері қолжетімді болмаса, қолданған жөн.

Жүрек-қантамыр ауруларының алдын алу
Алғашқы алдын алу кезіндегі доза тәулігіне 10 мг құрайды. Холестерин (ТТЛП) деңгейін дәрігердің нұсқауына сай деңгейге жеткізу үшін дозаны арттыру қажет болуы мүмкін.

Педиатрияда қолданылуы
Педиатрияда қолдануды балалардағы гиперлипидемияны емдеуде тәжірибесі бар дәрігерлер ғана жүргізуі тиіс, сонымен қатар емделушілер қол жеткізілген ілгерілеушілікті бағалау үшін ұдайы қадағалауда болуы тиіс. 10 жастан асқан балаларға ұсынылатын бастапқы дозасы тәулігіне 10 мг Торвакардты құрайды, оның жағымдылығын ескере отырып, оны біртіндеп тәулігіне 20 мг-ға дейін арттырады. Қазіргі кезде препараттың 20 мг асатын, шамамен 0,5 мг/кг сәйкес келетін дозасын қабылдаған балалар үшін қауіпсіздігі туралы ақпарат шектеулі. Сондай-ақ препаратпен 6-10 жас аралығындағы балаларды емдеу тәжірибесі шектеуді. Аторвастатин 10 жасқа толмаған балаларды емдеу үшін көрсетілмеген. Басқа дәрілік түрлері/концентрациялары емделушілердің аталған тобы үшін анағұрлым қолайлы болуы мүмкін.

Бүйрек жеткіліксіздігі
Дозаны түзетудің қажеті жоқ.

Бауыр жеткіліксіздігі
Торвакардты бауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерге абайлап қолданған жөн. Торвакард бауырдың белсенді аурулары бар емделушілерге қарсы көрсетілімді.

Егде жастағы емделушілерде пайдаланылуы
Ұсынылған дозаларын қабылдап жүрген, 70 жастан асқан емделушілердегі тиімділігі мен қауіпсіздігі жалпы популяциялардағыдай.

Взаимодействие с лекарствами

Риск развития миопатии во время лечения ингибиторами ГМГ-КоА-редуктазы повышается при совместном приеме с циклоспорином, производными фиброевой кислоты, макролидами, в том числе с эритромицином, противогрибковыми препаратами группы азолов, или ниацином, в редких случаях это приводит к рабдомиолизу с нарушением функции почек на фоне миоглобинурии. Следовательно, следует тщательно рассчитать пользу и риск одновременного приема препаратов.

Аторвастатин метаболизируется цитохромом P4503A4 (CYP3A4) и является субстратом для транспорта белков, например, транспортера поглощения препарата печенью ОАТР1В1. Одновременное применение лекарственных средств, являющихся ингибиторами CYP3A4 или транспортных белков, может привести к увеличению концентрации аторвастатина в плазме крови и повысить риск развития миопатии. Также риск может возрасти при одновременном приеме аторвастатина с другими лекарственными средствами, способными вызывать миопатию, например, с производными фибриновой кислоты и эзетимибом.

Одновременный прием атровастатина с ингибиторами CYP3A4 (например, циклоспорином, телитромицином, кларитромицином, делавирдином, стирипентолом, кетоконазолом, вориконазолом, итраконазолом, позаконазолом и ингибиторами протеазы ВИЧ, включая ритонавир, лопинавир, атазанавир, индинавир, дарунавир) следует по возможности избегать. Если совместный прием данных лекарственных средств с аторвастатин неизбежен, следует уменьшить начальную и максимальную дозы аторвастатина, и рекомендуется соответствующий клинический мониторинг пациентов.

Ингибиторы CYP3A4 умеренного действия (например, эритромицин, дилтиазем, верапамил и флуконазол) могут также вызывать повышение концентрации аторвастатина в плазме. Повышенный риск миопатии наблюдается при использовании эритромицина в сочетании со статинами. Исследования взаимодействия лекарственных средств с изучением влияния амиодарона или верапамила на аторвастатин не проводились. Установлено, что амиодарон и верапамил ингибируют активность CYP3A4, поэтому их совместное использование с аторвастатином может привести к усилению его действия. Таким образом, необходимо назначать более низкую максимальную дозу аторвастатина и рекомендуется проводить соответствующий клинический мониторинг пациентов при одновременном приема препарата с ингибиторами CYP3A4 умеренного действия. Соответствующие клинические наблюдения рекомендуются после начала терапии или после коррекции дозы ингибитора.

Индукторы CYP3A4
Одновременный прием аторвастатина с индукторами цитохрома Р4503А (например, с эфавиренцем, рифампицином, зверобоем) может привести к переменному снижению концентрации аторвастатина в плазме. В связи с двойным механизмом взаимодействия рифампицина (индукцией цитохрома Р4503А и ингибированием транспортера поглощения препарата печенью OATP1B1) рекомендуется одновременное применение аторвастатина и рифампицина, поскольку прием аторвастатина некоторое время после рифампицина вызывает значительное снижение концентрации аторвастатина в плазме. Однако влияние аторвастатина на концентрацию рифампицина в гепатоцитах не установлено, поэтому если сопутствующий прием неизбежен, необходимо проводить тщательное наблюдение за пациентами на предмет эффективности терапии.

Ингибиторы транспортных белков
Ингибиторы транспортных белков (например, циклоспорин) могут усиливать общее воздействие аторвастатина. Эффект ингибирования транспортеров поглощения препарата печенью на концентрацию аторвастатина в гепатоцитах неизвестен. Если сопутствующий прием неизбежен, рекомендуется уменьшить дозу и проводить клинический мониторинг эффективности терапии.

Гемфиброзил/производные фиброевой кислоты
Согласно результатам исследований in vitro, метаболический путь аторвастатина путем глюкуронидации ингибируется гемфиброзилом, что может привести к повышению концентрации аторвастатина в плазме. Монотерапия фибратами иногда вызывает проблемы со стороны мышечной системы, включая острый некроз скелетных мышц. Данный риск может возрастать при сопутствующем приеме фиброевой кислоты и аторвастатина. Если сопутствующий прием неизбежен, для достижения терапевтической цели необходимо назначать самые малые дозы аторвастатина и осуществлять надлежащее наблюдение за пациентами.

Эзетимиб
Монотерапия эзетимибом вызывает проблемы со стороны мышечной системы, включая острый некроз скелетных мышц. Поэтому данный риск может возрастать при сопутствующем приеме эзетимиба и аторвастатина. Рекомендуется проводить соответствующий клинический мониторинг таких пациентов.

Колестипол
Концентрация аторвастатина и его активных метаболитов в плазме была ниже (прибл. на 25%) по сравнению с сопутствующей терапией колестиполом и аторвастатином. Однако влияние на уровень липидов было больше, когда аторвастатин и колестипол принимались совместно, нежели при монотерапии данными препаратами.

Фузидиевая кислота
Исследования взаимодействия аторвастатина и фузидиевой кислоты не проводились. Как и в случае с другими статинами, в ходе послерегистрационных наблюдений за сопутствующей терапией аторвастатином и фузидиевой кислотой были отмечены проблемы со стороны мышц, в т. ч. острый некроз скелетных мышц. Механизм данного взаимодействия неизвестен. За пациентами следует осуществлять тщательное наблюдение, и в некоторых случаях есть смысл временно приостановить назначение аторвастатина

Таблица 1: Влияние совместно вводимых лекарственных средств на фармакокинетику аторвастатина

& Данные, приведенные в виде x-кратного изменения, представляют собой простое соотношение между сопутствующим приемом и монотерапией аторвастатином (например, 1-кратное изменение = без изменений). Данные, приведенные в виде % изменения, представляют собой % разницу по сравнению с монотерапией аторвастатином (т.е. 0% = без изменений).

# Для определения клинической значимости показателей см. разделы «Особые указания» и «Лекарственные взаимодействия».

* Содержит один или более компонентов, которые ингибируют CYP3A4 и могут увеличивать концентрации в плазме препаратов, метаболизирующихся CYP3A4. Употребление одного 240 мл стакана грейпфрутового сока также привело к уменьшению площади под кривой (AUC) активного орто-гидрокси-метаболита аторвастатина на 20.4 %. Употребление грейпфрутового сока в больших количествах (более 1,2 стакана 1 раз в сутки в течение 5 дней) вызвало увеличение AUC аторвастатина в 2,5 раза и AUC активного вещества (аторвастатина и метаболитов).

^ Общая эквивалентная активность аторвастатина

Увеличение обозначено символом «↑», а уменьшение символом «↓»

Эффект аторвастатина на совместно используемые лекарственные средства

Совместное применение многократных доз дигоксина и 10 мг Торвакарда не оказывает влияния на равновесные концентрации дигоксина в плазме.

Совместное применение Торвакарда с пероральными противозачаточными средствами приводит к повышению концентраций норэтиндрона и этинилэстрадиола. Эти повышенные концентрации следует учитывать при выборе доз пероральных противозачаточных средств.

Совместное применение Торвакарда и варфарина вызывает незначительное сокращение протромбинового времени в течение первых дней приема доз, которое возвращается к норме в течение 15 дней лечения Торвакардом. Тем не менее, следует внимательно следить за пациентами, принимающими варфарин, когда к терапии добавляется Торвакард, регулярно определять протромбиновое время до начала совместного назначения с аторвастатином и периодически во время лечения. Терапия аторвастатином не вызывает кровотечений и изменения протромбинового времени у пациентов, не принимающих антикоагулянты.

Совместный прием Торвакарда и ингибиторов протеазы, связан с повышением концентрации аторвастатина в плазме.

Влияние индукторов цитохрома P450 3A4 (например, фенитоина) на аторвастатин неизвестно.

При одновременном приеме колестипола с Торвакардом концентрация аторвастатина и его активных метаболитов в плазме ниже (примерно на 25%). Однако липидные эффекты были выше, когда препараты принимались совместно, чем когда они принимались по отдельности.

Совместное применение Торвакарда и антацидной суспензии, содержащей гидроксиды магния и алюминия, снижает концентрацию аторвастатина и его активных метаболитов в плазме примерно на 35%; однако, снижение уровня Хс – ЛПНП не изменяется.

Совместный прием однократных доз Торвакарда и феназона продемонстрировал незначительный эффект в клиренсе феназона.

Было проведено исследование взаимодействия циметидина с Торвакардом; никакого взаимодействия выявлено не было.

Циметидин: было проведено исследование взаимодействия Торвакард и циметидина, клинически значимых взаимодействий не обнаружено.

Антациды: одновременный прием внутрь суспензии, содержащей магния и алюминия гидроксиды, снижал концентрацию аторвастатина в плазме крови примерно на 35%, однако степень уменьшения содержания Хс-ЛПНП при этом не менялась.

Антипирин: Торвакард не влияет на фармакокинетику антипирина, поэтому взаимодействие с другими препаратами, метаболизирующимися теми же изоферментами цитохрома, не ожидается.

Азитромицин: при одновременном применении Торвакарда (10 мг один раз в сутки) и азитромицина (500 мг один раз в сутки) концентрация аторвастатина в плазме не менялась.

Фузидиевая кислота: исследований по взаимодействию Торвакарда и фузидиевой кислоты не проводились, однако в постмаркетинговых исследованиях сообщалось о случаях рабдомиолиза при их одновременном применении. Поэтому пациенты должны находиться под контролем и в случае необходимости терапия Торвакардом может быть временно приостановлена.

Другие
В клинических исследованиях, когда Торвакард принимался с противогипертоническими или гипогликемическими средствами никаких клинически значимых взаимодействий не было обнаружено.

Таблица 2: Влияние аторвастатина на фармакокинетику совместно вводимых лекарственных средств

& Данные, приведенные в виде % изменения, представляют собой % разницу по сравнению с монотерапией аторвастатином (т.е. 0% = без изменений).

* Совместный прием многократных доз аторвастатина и феназона не имел или практически не имел никакого значимого влияния на клиренс феназона.

Увеличение обозначено символом «↑», а уменьшение символом «↓»

Применение в педиатрии
Исследования взаимодействия лекарственных средств друг с другом проводились только с участием взрослых. Степень взаимодействия аторвастатина с другими лекарственными средствами у детей неизвестна. Выше представлены показатели взаимодействий для взрослых, поэтому при лечении детей необходимо принимать во внимание предупреждения, изложенные в «Особых указаниях»
ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерімен емдеу кезінде миопатияның даму қаупі циклоспоринмен, фиброй қышқылының туындыларымен, макролидтермен, соның ішінде эритромицинмен, зеңге қарсы азол тобының препараттарымен, немесе ниацинмен біріктіріп қолданған кезде жоғарылайды, сирек жағдайларда бұл миоглобинуриялар аясында бүйрек қызметі бұзылатын рабдомиолизге әкеп соғады. Демек, препараттарды бір мезгілде қабылдаудың пайдасы мен қаупін мұқият екшеген жөн.

Атор вастатин P450 3A4 (CYP3A4) цитохромымен метаболизденеді және ақуыздар тасымалына арналған, мысалы препараттың бауырға сіңірілу ОАТР1В1 транспортерінің субстраты болып табылады. CYP3A4 тежегіштері болып табылатын дәрілік заттарды немесе тасымалдағыш ақуыздарды бір мезгілде қолдану аторвастатиннің қан плазмасындағы концентрациясының артуына алып келуі және миопатияның даму қаупін арттыруы мүмкін. Сондай-ақ қауіп аторвастатинді миопатияны тудыруға қабілетті басқа дәрілік заттармен, мысалы фибрин қышқылының туындыларымен және эзетимибпен бір мезгілде қабылдағанда арта түсуі мүмкін.

Атровастатиннің CYP3A4 тежегіштерімен бір мезгілде қабылдануын (мысалы, циклоспоринмен, телитромицинмен, кларитромицинмен, делавирдинмен, стирипентолмен, кетоконазолмен, вориконазолмен, итраконазолмен, позаконазолмен және АИВ протеазасы тежегіштерімен, ритонавирді, лопинавирді, атазанавирді, индинавирді, дарунавирді қоса) мүмкіндігінше болдырмаған дұрыс. Егер аталған дәрілік заттарды аторвастатинмен бірге қабылдамау мүмкін болмаса, аторвастатиннің бастапқы және ең жоғарғы дозаларын азайту керек және емделушілерге сәйкесінше клиникалық мониторинг жүргізу ұсынылады.

Орташа әсері бар CYP3A4 тежегіштері (мысалы, эритромицин, дилтиазем, верапамил және флуконазол) аторвастатиннің плазмадағы концентрациясының жоғарылауын туғызуы мүмкін. Миопатия қаупінің жоғарылауы эритромицинді статиндермен үйлестіріп пайдаланғанда байқалады. Дәрілік заттардың өзара әрекеттесуін зерттеулер амиодаронның немесе верапамилдің аторвастатинге әсерін зерттей отырып жүргізілген жоқ. Амиодарон мен верапамилдің CYP3A4 белсенділігін тежейтіні анықталған, сондықтан оларды аторвастатинмен бірге пайдалану оның әсерінің күшеюіне алып келуі мүмкін. Осылайша, аторвастатиннің ең жоғарғы төмендеу дозасын тағайындау қажет және препаратты орташа әсері бар CYP3A4 тежегіштерімен бір мезгілде қабылдаған кезде емделушілерге сәйкесінше клиникалық мониторинг жүргізу ұсынылады. Сәйкесінше клиникалық бақылаулар емдеу басталғаннан кейін немесе тежегіш дозасын түзеткеннен кейін ұсынылады.

CYP3A4 индукторлары
Аторвастатинді Р4503А цитохромы индукторларымен (мысалы, эфавиренцпен, рифампицинмен, шайқураймен) бір мезгілде қабылдау аторвастатиннің плазмадағы концентрациясының ауыспалы төмендеуіне алып келуі мүмкін. Рифампициннің өзара әрекеттесуінің қосарлы механизміне (Р4503А цитохромының индукциясымен және препараттың бауырға сіңірілуінің OATP1B1 транспортерін тежеумен) байланысты аторвастатин мен рифампицинді бір мезгілде қабылдау ұсынылады, өйткені аторвастатинді рифампициннен кейін біраз уақыттан соң қабылдау аторвастатиннің плазмадағы концентрациясының айтарлықтай төмендеуін туғызады. Алайда аторвастатиннің гепатоциттердегі рифампицин концентрациясына әсері анықталмаған, сондықтан егер қатарлас қабылдамау мүмкін болмаса, емделушілердегі емдеудің тиімділігін мұқият қадағалау қажет.

Тасымалдағыш ақуыздардың тежегіштері
Тасымалдағыш ақуыздардың тежегіштері (мысалы, циклоспорин) аторвастатиннің жалпы әсарін күшейтуі мүмкін. Препараттың бауырға сіңірілу транспортерлерін тежеудің гепатоциттердегі аторвастатин концентрациясына әсері белгісіз. Егер қатарлас қабылдау керек болса, дозасын азайту және емдеудің тиімділігіне клиникалық мониторинг жүргізу ұсынылады.

Гемфиброзил/ фиброй қышқылының туындылары
In vitro зерттеулердің нәтижелеріне сәйкес, аторвастатиннің глюкурондану жолымен метаболиздену жолы гемфиброзилмен тежеледі, бұл аторвастатиннің плазмадағы концентрациясының жоғарылауына алып келуі мүмкін. Фибраттармен монотерапия кейде қаңқа бұлшықеттерінің жедел некрозын қоса, бұлшықет жүйесі тарапынан қиындықтар туғызады. Бұл қауіп фиброй қышқылы мен аторвастатинді қатарлас қабылдағанда арта түсуі мүмкін. Егер қатарлас қабылдау қажет болса, емдік мақсатқа жету үшін аторвастатиннің ең аз дозаларын тағайындау және емделушілерді тиісінше қадағалауды жүзеге асыру қажет.

Эзетимиб
Эзетимибпен монотерапия қаңқа бұлшықеттерінің жедел некрозын қоса, бұлшықет жүйесі тарапынан қиындықтар туғызады. Сондықтан бұл қауіп эзетимиб пен аторвастатинді қатарлас қабылдағанда арта түседі. Мұндай емделушілерге сәйкесінше клиникалық мониторинг жүргізу ұсынылады.

Колестипол
Аторвастатин мен оның белсенді метаболиттерінің плазмадағы концентрациясы колестипол және аторвастатинмен қатарлас емдеумен салыстырғанда төмен (25%-ға жуық) болған. Алайда липидтер деңгейіне әсері, аталған препараттармен монотерапияға қарағанда аторвастатин мен колестипол бірге қабылданғанда жоғары болған.

Фузидий қышқылы
Аторвастатин мен фузидий қышқылының өзара әрекеттесуіне зертттеулер жүргізілген жоқ. Басқа статиндермен жағдайдағы сияқты, аторвастатинмен және фузидий қышқылымен қатарлас емдеуді тіркеуден кейінгі қадағалаулар барысында бұлшықет тарапынан қиындықтар, соның ішінде қаңқа бұлшықеттерінің жедел некрозы байқалған. Бұл өзара әрекеттесуінің механизмі белгісіз. Емделушілерге мұқият қадағалау жүргізу керек және кей жағдайларда аторвастатиді тағайындауды уақытша тоқтата тұрған дұрыс.

1 кесте: Бірге енгізілетін дәрілік заттардың аторвастатин фармакокинетикасына әсері

& x рет өзгеру түрінде келтірілген мәліметтер, қатарлас қабылдау мен аторвастатинмен монотерапия арасындағы қарапайым арақатынасты көрсетеді (мысалы, 1 рет өзгеру = өзгеріссіз). % өзгеріс түрінде келтірілген мәліметтер, аторвастатинмен монотерапиямен салыстырғанда % айырмашылықты білдіреді (яғни 0% = өзгеріссіз).

# Көрсеткіштерінің клиникалық маңыздылығын анықтау үшін «Айрықша нұсқаулар» және «Дәрілермен өзара әрекеттесуі» бөлімдерін қараңыз.

* CYP3A4 тежейтін және CYP3A4 метаболизденетін препараттардың плазмадағы концентрацияларын арттыруы мүмкін бір немесе одан көп компоненттерден тұрады. Бір стақан 240 мл грейпфрут шырынын қолдану аторвастатиннің белсенді орто-гидрокси-метаболитінің қисық астындағы ауданының (AUC) 20.4 %-ға азаюына алып келген. Грейпфрут шырышын көп мөлшерде (5 күн бойы тәулігіне 1 рет 1,2 стақан) қолдану аторвастатиннің AUC 2,5 есеге және белсенді затының AUC (аторвастатин мен метаболиттері) артуын туғызған.

^ Аторвастатиннің жалпы баламалы белсенділігі

Артуы «↑» символымен, ал азаюы «↓»символымен белгіленген

Аторвастатиннің бірге пайдаланылатын дәрілік заттарға әсері

Дигоксин мен 10 мг Торвакардтың көп реттік дозаларын бірге қолдану дигоксиннің плазмадағы тепе-теңдік концентрацияларына әсер етпейді.

Торвакардты ұрықтануға қарсы пероральді дәрілермен бірге қолдану норэтиндрон және этинилэстрадиол концентрацияларының артуына алып келеді. Бұл жоғары концентрацияларын ұрықтануға қарсы пероральді дәрілердің дозаларын таңдауда ескеру керек.

Торвакард пен варфаринді бірге қолдану дозаларын қабылдаудың алғашқы күндері бойына протромбиндік уақыттың елеусіз қысқаруын туғызады, ол Торвакардпен емдеген 15 күн ішінде нормаға қайта келеді. Дегенмен, варфаринді қабылдап жүрген емделушілерді мұқият қадағалау керек, емдеуге Торвакард қосылған кезде, протромбиндік уақытты аторвастатинмен бірге тағайындау басталғанша ұдайы және емдеу кезінде ауық-ауық анықтап отыру керек. Аторвастатинмен емдеу антикоагулянттарды қабылдамайтын емделушілерде қан кетулер мен протромбиндік уақыт өзгерістерін туғызбайды.

Торвакард пен протеаза тежегіштерін бірге қабылдау, аторвастатиннің плазмадағы концентрациясының жоғарылауымен байланысты.

P450 3A4 цитохромы индукторларының (мысалы, фенитоиннің) аторвастатинге әсері белгісіз.

Колестиполды Торвакардпен бір мезгілде қабылдағанда аторвастатин мен оның белсенді метаболиттерінің плазмадағы концентрациясы төмен (шамамен 25%-ға). Алайда олар жеке-жеке қабылданғандағыға қарағанда препараттар бірге қабылданғанда липидтік әсерлер жоғары болған.

Торвакард пен құрамында магний мен алюминий гидроксидтері бар антацидтік суспензияны бірге қолдану аторвастатин мен оның белсенді метаболиттерінің плазмадағы концентрациясын шамамен 35%-ға төмендетеді; алайда, Хс – ТТЛП деңгейінің төмендеуі өзгемейді.

Торвакард пен феназонның бір реттік дозаларын бірге қабылдау феназонның клиренсіне болар-болмас әсер ететінін көрсетті.

Циметидиннің Торвакардпен өзара әрекеттесуіне зерттеу жүргізілді; клиникалық тұрғыдан маңызды өзара әрекеттесулер анықталған жоқ.

Циметидин: Торвакард пен циметидиннің өзара әрекеттесуіне зерттеулер жүргізілді, клиникалық тұрғыдан маңызды өзара әрекеттесулер анықталған жоқ.

Антацидтер: құрамында магний және алюминий гидроксиді бар суспензияны бір мезгілде қабылдау қан плазмасында аторвастатиннің концентрациясын шамамен 35%-ға төмендетті, алайда мұнда Хс-ТТЛП мөлшерінің азаю дәрежесі өзгерген жоқ.

Антипирин: Торвакард антипириннің фармакокинетикасына ықпалын тигізбейді, сондықтан сол цитохром изоферменттерімен метаболизденетін басқа да препараттармен өзара әрекеттесуі күтілмейді.

Азитромицин: Торвакардты (тәулігіне бір рет 10 мг) және азитромицинді (тәулігіне бір рет 500 мг) бір мезгілде қолданғанда плазмадағы аторвастатин концентрациясы өзгерген жоқ.

Фузидий қышқылы: Торвакард пен фузидий қышқылының өзара әрекеттесуіне зерттеулер жүргізілген жоқ, алайда постмаркетингтік зерттеулерде оларды бір мезгілде қолданғанда рабдомиолиз жағдайларының болғаны мәлімделді. Сондықтан емделушілер бақылауда болуы тиіс және қажет болған жағдайда Торвакардпен емдеу уақытша тоқтатылуы мүмкін.

Басқа
Торвакард гипертонияға қарсы немесе гипогликемиялық дәрілермен бірге қабылданған клиникалық зерттеулерде ешқандай клиникалық маңызды өзара әрекеттесулер анықталған жоқ.

2 кесте: Аторвастатиннің бірге енгізілетін дәрілік заттардың фармакокинетикасына әсері

& % өзгеріс түрінде келтірілген мәліметтер аторвастатинмен жүргізілген монотерапиямен салыстырғанда (яғни, 0% = өзгеріссіз), % айырмашылықты білдіреді .

* Аторвастатин мен феназонның көп реттік дозаларын бірге қабылдау феназон клиренсіне әсер еткен жоқ немесе іс жүзінде ешқандай елеулі әсері болмаған.

Артуы «↑» символымен, ал азаюы «↓» символымен белгіленген.

Педиатрияда қолданылуы
Дәрілік заттардың бір-бірімен өзара әрекеттесуін зерттеулер тек ересектердің қатысуымен жүргізілді. Аторвастатиннің балаларда басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесу дәрежесі белгісіз. Жоғарыда ересектерге арналған өзара әрекеттесулер көрсеткіштері көрсетілген, сондықтан балаларды емдеуде «Айрықша нұсқауларда» келтірілген ескертулерге көңіл бөлу қажет.

Передозировка торвакардом в таблетках

Симптомы: возможно усиление побочных эффектов.

Лечение: специального антидота не имеется. Если произошла передозировка Торвакарда, лечение пациента должно быть симптоматическим, также следует провести функциональные печеночные тесты и контролировать уровни КФК в сыворотке. Вследствие активного связывания аторвастатина с белками плазмы, гемодиализ не эффективен.
Симптомдары: жағымсыз әсерлері күшеюі мүмкін.

Емі: арнайы у қайтарғысы жоқ. Егер Торвакардтың артық дозалануы орын алса, емделушіні емдеу белгілеріне қарай жүргізілуі тиіс, сондай-ақ бауырдың функционалдық тестілерін жүргізу және сарысудағы КФК деңгейін бақылаған жөн. Аторвастатин плазма ақуыздарымен экстенсивті түрде байланысатын болғандықтан, гемодиализ тиімсіз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

После приема внутрь аторвастатин быстро абсорбируется; максимальная концентрация в плазме (Сmax) достигается через 1–2 часа. Степень абсорбции возрастает пропорционально принятой дозе. После приема внутрь, Торвакард, таблетки, покрытые оболочкой, на 95% - 99% биодоступны по сравнению с пероральным раствором. Абсолютная биодоступность аторвастатина - низкая (около 12%), а системная доступность ингибирующей активности относительно ГМГ-КоА-редуктазы – приблизительно 30%. Низкая системная биодоступность обусловлена пресистемным метаболизмом в слизистой оболочке ЖКТ и при первом прохождении через печень.

Средний объем распределения аторвастатина составляет приблизительно 381 литр. Связь аторвастатина с белками плазмы составляет ≥ 98%.

Аторвастатин метаболизируется цитохромом P450 3A4 до орто- и парагидроксилированных производных и различных продуктов бета-окисления. In vitro орто- и парагидроксилированные метаболиты оказывают ингибирующее действие на ГМГ-КоА-редуктазу, сопоставимое с таковым Торвакарда. Приблизительно 70% циркулирующей ингибирующей активности относительно ГМГ-КоА-редуктазы определяется активными метаболитами.

Аторвастатин в основном выводится с желчью после печеночного и/или внепеченочного метаболизма. Однако препарат не подвергается выраженной кишечно-печеночной рециркуляции. Средний период полувыведения аторвастатина из плазмы у человека составляет приблизительно 14 часов. Период полувыведения ингибирующей активности относительно ГМГ-КоА - редуктазы составляет приблизительно 20–30 часов вследствие действия активных метаболитов.

Фармакокинетика в особых случаях

Пациенты пожилого возраста
Концентрации аторвастатина и его активных метаболитов в плазме выше у здоровых пациентов пожилого возраста, чем у молодых пациентов, в то время как антилипидный эффект был сопоставим с таковым, наблюдаемым у популяции пациентов молодого возраста.

Педиатрическая популяция
В ходе 8-недельного открытого исследования педиатрическим пациентам со стадией Таннера 1 (N = 15) и стадией Таннера ≥ 2 (N = 24) (в возрасте от 6 до 17 лет) с гетерозиготной семейной гиперхолестеринемией и исходным уровнем Хс-ЛПНП ≥ 4 ммоль/л назначались 5- или 10-мг жевательные или 10- или 20-мг покрытые оболочкой таблетки аторвастатина для приема раз в сутки, соответственно. Единственной независимой переменной в ФК-модели популяции аторвастатина была масса тела. При аллометрическом переносе данных по массе тела кажущийся общий клиренс аторвастатина у участников-детей представлялся таким же, как у взрослых. По всему спектру применения аторвастатина и o-гидроксиаторвастатина наблюдались последовательные снижения уровней холестерина липопро-теидов низкой плотности (Хс-ЛПНП) и общего холестерина (Хс).

Пол
Концентрации аторвастатина и его активных метаболитов у женщин отличается от таковых у мужчин (Женщины: Cmax приблизительно на 20% выше и AUC приблизительно на 10% ниже). Эти различия не представляют клинической значимости, не приводя к клинически значимым различиям в антилипидном эффекте среди мужчин и женщин.

Почечная недостаточность
Заболевания почек не оказывают влияния на концентрации Торвакарда и его активных метаболитов в плазме.

Печеночная недостаточность
Концентрации Торвакарда и его активных метаболитов в плазме заметно повышаются (Cmax: приблизительно в 16 раз и AUC: приблизительно в 11 раз) у пациентов с хроническим заболеванием печени, вызванным алкоголем (класс B по шкале Чайлд-Пью).
Ішке қабылдағаннан кейін аторвастатин тез сіңіріледі; плазмадағы ең жоғары концентрациясына (Сmax) 1–2 сағаттан соң жетеді. Сіңірілу дәрежесі қабылданған дозаға пропорционалды түрде артады. Қабықпен қапталған Торвакард таблеткасын ішке қабылдағаннан кейінгі биожетімділігі, ішу арқылы қабылданатын ерітіндісімен салыстырғанда, 95%-99%. Торвакардтың толық биожетімділігі – төмен (12%-ға жуық), ал ГМГ-КоА-редуктазаға қатысты тежегіштік белсенділігінің жүйелік жетімділігі – шамамен 30%. Төмен жүйелік биожетімділігі АІЖ шырышты қабығының жүйе алды метаболизмімен және бауыр арқылы алғаш өткен кезде болады.

Аторвастатиннің орташа таралу көлемі шамамен 381 литрді құрайды. Аторвастатиннің плазма ақуыздарымен байланысы ≥ 98% құрайды.

Аторвастатин P450 3A4 цитохромымен орто- және парагидроксилденген туындыларға дейін және бета-тотығудың әртүрлі өнімдеріне дейін метаболизденеді. In vitro орто- және парагидроксилденген метаболиттер ГМГ-КоА-редуктазаға, Торвакардтағы осындайға ұқсастарға тежегіш әсер береді. ГМГ-КоА-редуктазаға қатысты айналымдағы тежелу белсенділігінің шамамен 70%-ы белсенді метаболиттермен анықталады.

Аторвастатин негізінен бауыр және/немесе бауырдан тыс метаболизмнен кейін өтпен бірге шығарылады. Алайда препарат ішек-бауырда айқын кері айналымға түспейді. Аторвастатиннің адам плазмасынан орташа жартылай шығарылу кезеңі шамамен 14 сағатты құрайды. ГМГ-КоА – редуктазаға қатысты тежелу белсенділігінің жартылай шығарылу кезеңі, белсенді метаболиттердің әсер етуі салдарынан, шамамен 20–30 сағатты құрайды.

Ерекше жағдайлардағы фармакокинетикасы

Егде жастағы емделушілер
Аторвастатиннің және оның белсенді метаболиттерінің плазмадағы концентрациялары дені сау егде жастағы емделушілерде, жас емделушілерге қарағанда, жоғары болады, осы кезде липидке қарсы әсерлері жас емделушілер популяциясындағы осындаймен ұқсас болады.

Педиатриялық популяция
8 апталық ашық зерттеу барысында гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар және Хс-ТТЛП бастапқы деңгейі ≥ 4 ммоль/л болған, Таннер 1 (N = 15) сатысындағы және Таннер ≥ 2 (N = 24) сатысындағы (6 жастан 17 жасқа дейінгі) педиатриялық емделушілерге тәулігіне бір рет қабылдау үшін, тиісінше, аторвастатиннің тәулігіне 5 мг немесе 10 мг шайнайтын немесе 10 мг немесе 20 мг қабықпен қапталған 10 мг немесе 20 мг таблеткалары тағайындалды. Аторвастатиннің ФК үлгідегі жалғыз тәуелді емес ауыспалы популяциясы дене салмағы болды. Дене салмағы бойынша аллометриялық ауысу кезінде қатысушы балаларда аторвастатиннің шамамен алынған жалпы клиренсі ересектердегідей болды. Аторвастатинді және o-гидроксиаторвастатинді қолданудың барлық саласында тығыздығы төмен липопртеидтер (Хс-ТТЛП) холестерині мен жалпы холестерині (Хс) деңгейінің біртіндеп төмендегені байқалды.

Жынысы
Әйелдерде аторвастатиннің және оның метаболиттерінің концентрацияларының еркектердегі осындайдан айырмашылығы бар (Әйелдер: Cmax шамамен на 20%-ға жоғары және AUC шамамен 10%-ға төмен). Бұл айырмашылықтардың клиникалық маңызы жоқ, әйелдер мен еркектер арасында антилипидтік әсерлерінің клиникалық тұрғыдан маңызды айырмашылықта болуына әкеп соқпайды.

Бүйрек жеткіліксіздігі
Бүйрек аурулары Торвакардтың және оның белсенді метаболиттерінің плазмадағы концентрацияларына ықпалын тигізбейді.

Бауыр жеткіліксіздігі
Торвакардтың және оның белсенді метаболиттерінің концентрациялары алкогольдің салдарынан бауырдың созылмалы ауруларына шалдыққан емделушілерде едәуір (Cmax: шамамен 16 есеге және AUC: шамамен 11 есеге) жоғарылайды (Чайлд-Пью шкаласы бойынша В класы).

Фармакодинамика

Торвакард является селективным конкурентным ингибитором ГМГ-КоА-редуктазы, фермента, ограничивающего скорость, ответственного за превращение 3-гидрокси-3-метил-глютарил-коэнзима А в мевалонат, предшественник стеролов, включая Хс. В печени триглицериды и холестерин включаются в состав липопротеидов очень низкой плотности (ЛПОНП), поступают в плазму крови и транспортируются к периферическим тканям. Из ЛПОНП образуются ЛПНП, которые катаболизируются преимущественно посредством взаимодействия с высокоаффинными рецепторами ЛПНП. Торвакард снижает уровни холестерина и липопротеидов в плазме крови за счет ингибирования ГМГ-КоА-редуктазы и синтеза холестерина в печени, а также за счет увеличения количества "печеночных" рецепторов ЛПНП на поверхности клеток, увеличивающего захват и катаболизацию ЛПНП. Торвакард снижает производство ЛПНП и количество частиц ЛПНП. Торвакард вызывает выраженное и стойкое повышение активности рецепторов ЛПНП в сочетании с благоприятными изменениями качества циркулирующих частиц ЛПНП. Торвакард эффективно снижает уровень Хс - ЛПНП у больных с гомозиготной наследственной гиперхолестеринемией, резистентной к терапии другими гиполипидемическими средствами.

Торвакард снижает концентрации общего холестерина на 30-46%, холестерина ЛПНП на 41-61%, аполипопротеина В на 34-50% и триглицеридов на 14-33%, одновременно вызывая, в той или иной степени, возрастание уровней холестерина ЛПВП и аполипопротеина А1, у пациентов с гетерозиготной семейной гиперхолестеринемией, несемейными формами гиперхолестеринемии, смешанной гиперлипидемией, а также у пациентов с инсулиннезависимым сахарным диабетом. Снижение уровня общего холестерина, холестерина ЛПНП и аполипопротеина В снижает риск сердечно-сосудистых заболеваний и риск летального исхода.
Торвакард 3-гидрокси-3-метил-глютарил-коэнзим А стеролдар ізашары, Хс қоса есептегенде, мевалонатқа айналуына жауапты жылдамдықты шектейтін фермент – ГМГ-КоА-редуктазаның селективті бәсекелес тежегіші болып табылады. Бауырда триглицеридтер және холестерин тығыздығы өте төмен липопротеиндердің (ТӨТЛП) құрамына кіреді, қан плазмасына түседі және шеткергі тіндерге тасымалданады. ТӨТЛП-ден ТТЛП түзіледі, олар көбінесе ТТЛП-нің аффинділігі жоғары рецепторларымен өзара әрекеттесуі арқылы катаболизденеді. Торвакард холестериннің және липопротеиндердің қан плазмасындағы деңгейін, ГМГ-КоА-редуктазаның тежелуі және бауырда холестериннің синтезделуі есебінен, сондай-ақ ТТЛП катаболизациясын және оның қармалуын арттыратын ТТЛП «бауыр» рецепторларының жасуша бетіндегі мөлшерін арттыру есебінен, төмендетеді. Торвакард ТТЛП өндірілуін және ТТЛП бөлшектерінің мөлшерін төмендетеді. Торвакард ТТЛП-нің айналымдағы бөлшектерінің сапасының жағымды өзгеруімен бірге ТТЛП рецепторларының белсенділігін айқын және тұрақты арттырады. Басқа гиполипидемиялық дәрілермен емдеуге төзімді гомозиготалы тұқым қуалаған гиперхолестеринемиясы бар науқастарда Торвакард Хc – ТТЛП деңгейін тиімді түрде төмендетеді.

Торвакард жалпы холестериннің концентрациясын 30-46%-ға, ТТЛП холестеринін 41-61%-ға, В аполипопротеинді 34-50%-ға және үшглицеридтерді 14-33%-ға төмендетіп, гетерозиготалы отбасылық холестеринемиясы, гиперхолестеринемияның отбасылық емес түрі, аралас гиперлипидемиясы бар емделушілерде, сондай-ақ инсулинге тәуелді қант диабеті бар емделушілерде ТЖЛП холестерині және А1 аполипопротеин деңгейлерін бір мезгілде сондай немесе өзге дәрежеде арттырады. Жалпы холестерин, ТТЛП холестерині және В аполипопротеині деңгейлерінің төмендеуі жүрек-қантамыр ауруларының қаупін және өліммен аяқталу қаупін төмендетеді.

Упаковка и форма выпуска

Таблетки, покрытые оболочкой, по 10 мг, 20 мг, 40 мг. По 10 таблеток в контурную ячейковую упаковку из Al/Al. По 3 или 9 контурной ячейковой упаковки вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках вкладывают в пачку из картона.
Қабықпен қапталған 10 мг, 20 мг, 40 мг таблеткалар. Al/Al жасалған пішінді ұяшықты қаптамада 10 таблеткадан. Пішінді ұяшықты 3 немесе 9 қаптама медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салынған.